نویسنده: بهمن دانشدوست

Bahman.daneshdoost@gmail.com

زندگی لحظه ایست چون بر خواب فرو روی و سراسر ماجرا، داد و ستد، پخشی و بلندی و خیال و خاطره؛ همه و همه جز تصویری زودگذری در خواب چیزی دیگری نخواهد بود؛ مگر خوشا آن لحظۀ تا شاد زیستن را عنعنه سازیم و این تصویر خیالاتی را همیشه و همیش دلکش و زیبا دیده، بازی پنداشته و کامگاری ها و نا کامگاری های آنرا با خرسندی گذار کنیم.

چرا کوچکترین دریچۀ را بسوی مرز های ناخشنودی گشائیم! و هر امتحان و تجربۀ را منفی پنداشته و فرار را بر قرار ترجیح دهیم؟ مبارزۀ خونسرد و بدون اضطراب در هر گوشۀ این بازی و هر نکتۀ این خواب، تنها توانیست نگهدارندۀ میزان تعادل بر سیر مسیر زندگی توأم با لذت و شادمانی و پیروزی.

عشق بر زندگی و بر هر چالش دلچسپش، این خواب را راحتتر و پر هیجانتر و جذابتر میسازد، و با آنکه عمر ندارد، عمری از سربلندی و شگوفایی را بار میآورد؛ حالانکه ترس و گریز و چشم بستن از امواج زندگی، تعادل را برهم زده و نابودی میآفریند.

چقدر خوشآیند و دوستداشتنی ست اگر این لحظۀ امتحان را با لبخند های عاشقانه و روش های عارفانه سپری نموده و در هر پایۀ نردبان که هستیم، با تمرکز بر افکار و رفتار نیک و انسانی از آن بالا رویم.

نی ترس، نی گمان

نه دلهره و فغان

نی اندیشۀ فضول و نه فکر کَش کسان

تنها قناعت و کار

خونسرد و مرد و هوشیار

با خلق مستی و شاد

با قلب صاف بنیاد

با زور بازوی خویش

سر ته مکن زین بیش

بر هر بلندی و پست

بر هر نوای دلمست

با خود به پا برخیز

از خود نهال بنشان

مثمر ز سایۀ سرد

با شاخه های علم و فرهنگ

با برگ های سبز چون صلح

با میوه های رنگ رنگ

از عشق و نای بلبل

با روح لاله و گل

رفتار و پند و کردار

از هوش و مغز پربار

راه و روش همین است

بر امتحان این دار

هیچگاهی از این امتحان ناب و پر پیچ و تاب زندگی که هر قدمش شاخه های آزمایش دیگری را با هم دارد، خسته و دلسرد نباید شد و پرمخاطره ترین میدان های این بازی را با خونسردی و راحتی تمام و بدون هیچ ضعف و از همپاشی دماغی گذار باید کرد.

بسیار سریع میرویم و دیر نیست نکتۀ اتمام را از خود سازیم. آیا لحظۀ که در صنف اول میآموختید یاد تان است!؟ چقدر پیش رفته ایم و شاید که بازی نیم شده، ولی چقدر زود! گرچه بارها افتادیم دوباره برمیخیزیم و لحظۀ دیگر این بازی خاتمه یافته و این خواب تمام خواهد شد. پس بیایید پیشۀ گیریم عشق و سرور و محبت، و بس تیشه بر کین و ترس و خشونت.